บทที่ 18

ในที่สุดผมก็ดึงสติกลับมาได้ แล้วตวัดสายตาขึ้นไปสบกับเขา แววตาของเขาบอกให้รู้ว่าเขารู้ทันความคิดอกุศลทุกอย่างที่ผมกำลังคิดอยู่ในตอนนั้น

เลือดร้อนๆ สูบฉีดขึ้นบนใบหน้าผม

“บ-บอสครับ” ในที่สุดผมก็หาเสียงตัวเองเจอ “ผมขอโทษจริงๆ ที่พรวดพราดเข้ามา... ผม... ผม... ผม... ผม...”

จู่ๆ ผมก็พูดไม่ออก

วินาทีนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ